Βουλής 4, Γραφείο 114, Αθήνα froso.karasarlidou@gmail.com

Για τα προνόμια των πολιτικών

Αυτή είναι η απάντησή μου στο ερώτημα που έθεσε ένα τοπικός δημοσιογράφος για τα προνόμια των βουλευτών:

Αγαπητέ κ. Ελευθεριάδη,

προσφάτως θέσατε ένα ζήτημα που υποθέτω πως απασχολεί και άλλους πολίτες. Δεν μιλώ για το αφορολόγητο των βουλευτών για το οποίο μιλάτε. Μιλώ για αυτό που κρύβεται πίσω από αυτή την προτροπή. Και νομίζω πως αυτό που βρίσκει κανείς πίσω από αυτές τις εύλογες προτροπές είναι η

γενικότερη δυσπιστία του πολίτη απέναντι στο πολιτικό προσωπικό. Δυσπιστία που οφείλεται σε τρεις λόγους:

– την διασπάθιση δημόσιου πλούτου από μια μερίδα πολιτικών,

– την διάψευση των προσδοκιών του από το πολιτικό προσωπικό,

– την προνομιακή μεταχείριση που φαίνεται να απολαμβάνει το πολιτικό προσωπικό την στιγμή που ο κόσμος μάχεται σε ασφυκτικές οικονομικές συνθήκες. (βλ. νόμο περί ευθύνης υπουργών)

Εκεί οφείλεται και το περίφημο «όλοι είναι ίδιοι». Μονάχα που αυτή η φράση είναι άδικη και πολλές φορές μάλιστα δίνει άλλοθι  στον πολίτη, για να παραμείνει αποστασιοποιημένος από την πολιτική ζωή.

Δεν θέλω να επαναλάβω κοινοτοπίες. Προσωπικά το λειτούργημα του πολιτικού το ασκώ μπαίνοντας πάντα στην θέση του πολίτη. Διότι γνωρίζω πως μετά την πολιτική μου θητεία θα επανέλθω ως πολίτης να υποστώ όσα έπραξα ως πολιτικός.

Πράγματι οι βουλευτές έχουν σήμερα προνόμια που δεν δικαιολογούνται.  Γνωρίζετε βέβαια πως όλα αυτά τα τελευταία νομοθετήθηκαν και εφαρμόστηκαν από τις προηγούμενες κυβερνήσεις. Και παρ’ότι δίνεται άλλοθι στο κείμενό σας στους δεξιούς- που υποθέτω πως κατά την άποψή σας δικαιολογούνται ως δεξιοί να τα κάνουν- εγώ σας λέω πως αυτό δεν σηκώνει διαχωρισμούς ανάμεσα στην αριστερά και την δεξιά. Ο πολιτικός οφείλει να υπερασπίζει το θεσμικό του αξίωμα και να μην το εξευτελίζει για να απολαμβάνει προνόμια. Έχω γνωρίσει αξιοπρεπέστατους βουλευτές στο δεξιό μέρος του πολιτικού φάσματος, που συντάσσονται με το αίτημα άρσης των κραυγαλέων προνομίων. Πρέπει όλα αυτά να σταματήσουν γιατί κάνουν μόνο κακό στην δημοκρατία.

Αλλά θα μου απαντούσατε πως παρότι οι άλλοι τα νομοθέτησαν, εμείς τα κρατήσαμε. Αλλά και εδώ πρέπει να σας απαντήσω πως κάθε πολιτική απόφαση έχει τον δικό της χρόνο. Δεν μπορούμε να νομοθετούμε για όλα τα ζητήματα επιτόπου και δεν μπορούμε να προτείνουμε αποσπασματικά πράγματα ως νόμο του κράτους. Η εύλογη προτροπή σας πρέπει να ενταχθεί σε ένα ευρύτερο σχεδιασμό που θα έχει ως στόχο να ανατρέψει την δυσπιστία του πολίτη απέναντι στους πολιτικούς θεσμούς, που θα ενισχύει την διαφάνεια και την λογοδοσία των πολιτικών και θα εξισορροπεί ανισότητες.

Η προτροπή σας είναι ορθή. Την αντιλαμβάνομαι ως προς το πνεύμα της. Την υπερασπίζομαι ως προς την ευστοχία της εδώ και καιρό. Δεν θα την προτείνω προφανώς ως νόμο του κράτους. Θα την μεταφέρω όμως ως απαραίτητη προσθήκη σε έναν ευρύτερο  νόμο που θα δημιουργηθεί για να σταματήσουν οι όποιες αδικαιολόγητες ευνοήσεις πολιτικών.