Βουλής 4, Γραφείο 114, Αθήνα froso.karasarlidou@gmail.com

Η ακροδεξιά νίκη στην Αυστρία

austria

O Hofer, ο υποψήφιος της ακροδεξιάς για την προεδρία της Αυστρίας, κέρδισε με συντριπτική διαφορά στον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών. Η ακροδεξιά επελαύνει. Η LePen στην Γαλλία οδηγεί τις δημοσκοπήσεις. Ο Wilders στην Ολλανδία κέρδισε τις προάλλες ένα δημοψήφισμα. Ο Orban και ο Kaczyński θέτουν την ατζέντα της ΕΕ, βάζοντας εμπόδια στις αποφάσεις για μια πιο γενναία αντιμετώπιση της προσφυγικής κρίσης. Δεν είναι πια αστείο.

Τι φταίει; Κάποιοι κάνουν λόγο για την αύξηση των μεταναστευτικών ροών. Κάποιοι άλλοι βρίσκουν την αιτία στην οικονομική κρίση. Εγώ θα έλεγα ότι αυτά είναι απλά προσχήματα, φαινόμενα μιας βαθύτερης αιτίας. Η Ευρώπη κλονίζεται επειδή οι πολίτες της χάνουν την ταυτότητά τους. Δεν ξέρουν ποιοι είναι.

Στην πολιτική ακούω ανθρώπους να λένε ότι δεξιά και αριστερά δεν έχουν πια καμία διαφορά, γιατί όλοι απλά είναι διαχειριστές αποφάσεων που λαμβάνονται αλλού.

Στην κοινωνία αποδιοργανώνονται οι δεσμοί μας. Γινόμαστε μόνοι, χωρίς κοινωνικές αναφορές, βυθισμένοι στο διαδίκτυο που αναπληρώνει τα κενά μας.

Στην εργασία κάποιοι κάνουν δυο δουλειές για να τα καταφέρουν, ενώ τα όρια μεταξύ χώρων εργασίας και χώρων ξεκούρασης μπερδεύονται. Οι νέοι δουλεύουν μέσα από τα laptops και τα smartphones, από όπου βρίσκονται, όλες τις ώρες της μέρας.

Όλη αυτή η ρευστότητα δημιουργεί έναν ίλιγγο. Και η ακροδεξιοί υπόσχονται αυτόν τον ίλιγγο να τον σταματήσουν. Χαράσσουν νέα όρια και δίνουν στους πολίτες χυδαίες αλλά σταθερές ταυτότητες. Τους λένε: «Είμαστε Γάλλοι, Αυστριακοί, Ολλανδοί και μαχόμαστε ενάντια στις κρυφές δυνάμεις της παγκοσμιοποίησης και τους μετανάστες και την αριστερά που απειλούν την εθνική μας υπόσταση».Γι’ αυτό αυτοί οι ακροδεξιοί χρειάζονται εχθρούς. Χρειάζονται τους πρόσφυγες- που τους έχουν μειώσει σε υπανθρώπους- για να τους κατηγορούν για την εσωτερική τους ανισορροπία. Χρειάζονται στρατόπεδα για να επιβεβαιώνουν τις προκαταλήψεις τους.

Πρέπει να δράσουμε. Η ακροδεξιά επελαύνει. Οφείλουμε να πείσουμε τον κόσμο για την ουσία των ιδεών μας, να δώσουμε στην πολιτική ξανά νόημα. Υπάρχει διαφορά μεταξύ δεξιάς και αριστεράς και το αποδεικνύουμε με τις αποφάσεις και τις διαπραγματεύσεις μας. Με τα αθόρυβα βήματα που κάνουμε. Και είμαι περήφανη που τα αντανακλαστικά της Ελληνικής κοινωνίας υπήρξαν παραδειγματικά. Εν μέσω κρίσης η κοινωνία αυτή δεν κατέφυγε ούτε σε μια αταβιστική ακροδεξιά, ούτε σε ένα παλιό πολιτικό σύστημα που καταδίκασε την πολιτική στην ανυποληψία. Η ελληνική κοινωνία εξέλεξε μια αριστερή κυβέρνηση, που παρά τις αστοχίες, μάχεται για την επαναπολιτικοποίηση της πολιτικής.